Tu rezydowali nie tylko królowie...
Wpisany przez Zbigniew Piotr Kotarba    środa, 28 marca 2018 16:07    PDF Drukuj Email

altZamek Królewski w Warszawie to jedna z bardziej rozpoznawalnych w naszym kraju, obok Wawelu, rezydencji królewskich. Jej początki sięgają XIV wieku. Wielokrotnie rozbudowywany, ale też i niszczony przez wojenne działania przetaczające się przez stolicę. Pod koniec okupacji hitlerowskiej niemal doszczętnie zniszczony i spalony. Odbudowany decyzją władz PRL, od połowy lat 80. poprzedniego wieku udostępniony dla zwiedzających.


Historia Zamku Królewskiego w Warszawie jest niezwykle barwna i ciekawa. Trudno przytoczyć ją w pełni, więc odniosę się jedynie do kilku jej elementów. Czytelników poszukujących pogłębionych informacji skieruję do strony internetowej tej instytucji kultury, gdzie znaleźć można pełne treści.
Początki Zamku sięgają XIV w. i nierozłącznie wiążą się z historia grodu. W świetle badań najstarszą częścią budowli jest tzw. Wieża Wielka, przez współczesnych zwana Wieżą Grodzką.

Niemal sto lat później wielokrotnie gościł króla Zygmunta II Wazę uczestniczące w posiedzeniach sejmu. Budowla dla Króla i jego licznego dworu pełna była niewygód. Dlatego też postanowił Zamek rozbudować, a prace rozpoczęły się niemal na początku XVII wieku. Wtedy to Zamek uzyskał kształt zamkniętego pięcioboku. Był rezydencją królewską, miejscem obrad sejmu, centrum administracyjnym i kulturalnym kraju.

alt

Zniszczony w połowie XVII w. podczas wojen ze Szwecją, powoli odzyskiwał świetność za panowania Wettinów. Ale największe czasy świetności przeżywał w drugiej połowie XVIII w., kiedy to artyści zatrudnieni przez Stanisława Augusta (Jan Christian Kamsetzer, Marcello Bacciarelli, Dominik Merlini) przebudowali wnętrza komnat, tworząc Apartamenty: Wielki i Królewski. Wybudowano także okazały gmach Biblioteki Królewskiej.

alt

W okresie zaborów (XIX w.) znaczna część zbiorów ostatniego króla i wiele elementów wyposażenia znalazła się w Rosji. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1918 roku część dzieł sztuki powróciła na dawne miejsce. Jednocześnie przez krótki czas część Zamku stanowiła biura i mieszkanie premiera Ignacego Jana Paderewskiego. W okresie dwudziestolecia międzywojennego prowadzone były w zamku prace konserwatorskie. Jednocześnie budowla pełniła wiele funkcji reprezentacyjnych dla ówczesnego rządu i prezydenta.

alt

We wrześniu 1939 r. Zamek został zbombardowany, jednak dzięki ofiarności muzealników pod kierunkiem prof. Stanisława Lorentza, zdołano wywieźć i przez to uratować niektóre elementy wystroju wnętrz i dzieła sztuki. Wiele z tych okazów wróciło na Zamek po jego odbudowie, przeprowadzonej na przełomie lat 70. i 80. poprzedniego wieku.   
Pod koniec okupacji hitlerowskiej, w czasie Powstania Warszawskiego, we wrześniu 1944 r. Zamek został wysadzony przez wojska niemieckie.

alt

Tuż po II wojnie światowej rozważano odbudowę obiektu, jednak temat był cały czas odwlekany. Dopiero na początku 1971 r. poprzez zbiórkę publiczną zaczęto gromadzić fundusze na odbudowę, która pozwoliła zrealizować całe przedsięwzięcie kilka lat później. W 1984 r. udostępniono zwiedzającym zrekonstruowane wnętrza. A jak wyglądają? O tym można się przekonać korzystając z zamieszczonych fotografii lub odwiedzając ten obiekt przy placu Zamkowym w Warszawie (do czego szczerze zachęcam!).

alt


Poprawiony ( niedziela, 01 kwietnia 2018 16:33 )