Polanica – Zdrój zaprasza
Wpisany przez Zbigniew Piotr Kotarba    środa, 17 sierpnia 2016 19:31    PDF Drukuj Email

altTo jedno z najlepiej zagospodarowanych i malowniczych miejscowości uzdrowiskowych na Dolnym Śląsku, a może nawet i w Polsce. Łagodny klimat i niewątpliwie źródła lecznicze wód mineralnych – szczaw wodorowęglanowo – wapniowych – stanowią atuty położonej w dolinie Bystrzycy Dusznickiej Polanicy – Zdroju.
Miejscowość położona jest na pograniczu Kotliny Kłodzkiej, Gór Bystrzyckich i Stołowych. Stanowi doskonałą bazę wypadową do wędrówek po wspomnianych pasmach i dodatkowo Górach Orlickich.

Pierwsze historyczne wzmianki o osadzie pochodzą z połowy XIV wieku. Była własnością znanego śląskiego rodu rycerskiego von Glaubitz, którzy rezydowali na zamku Szczerba. W kolejnych latach przechodziła z rąk do rąk, by niemal u schyłku XVI wieku stać się własnością Zakonu Jezuitów.
W 1630 r. założono tu folwark, który kilkanaście lat później zniszczony został przez wojska szwedzkie. Zabudowania zostały odbudowane i dodatkowo zakonnicy wznieśli na zboczu doliny Bystrzycy pałacyk w rodzaju pensjonatu, który po pożarze w 1699 roku znacznie rozbudowali.
Na początku XVIII wieku wybudowali okazały dwór z kaplicą, który zaczął służyć pierwszym kuracjuszom, docierającym w tym okresie do Polanicy.

alt

W roku 1773 został rozwiązany zakon jezuicki, a ich dobra przeszły na własność państwa pruskiego, by pięć lat później przejęła je rodzina Rheden.
Gwałtowny rozwój datuje się od XIX wieku, kiedy to nowy właściciel Polanicy, kupiec kłodzki Joseph Grolms, ocembrował jedno z pięciu tryskających wówczas źródeł (Józef), wzniósł drewniany dom zdrojowy, a okoliczne pola zamienił na ogród. Polanica zyskała wówczas gospodarczo, bo powstały m.in. szlifiernia szkła, młyny wodne, tartak, browar, wytwórnia sadzy i leśniczówka. Kolejni właściciele uzdrowiska też inwestowali, wznosząc murowane łazienki mineralne. W owym czasie kurort odwiedzała ledwie nieco ponad setka osób.

alt

W 1873 roku zdrój wraz z przyległymi terenami nabył wrocławski przemysłowiec Hoffmann i od tego czasu datuje się ożywiony rozwój Polanicy jako renomowanego uzdrowiska. W wyniku starań nowego właściciela powstał rozległy park, zbudowano nową pijalnię wód, dom zdrojowy i teatr.
W 1890 roku doprowadzono linię kolejową z Kłodzka, co stało się zaczątkiem dynamicznego rozwoju kurortu. Nie tylko powstawały wille czy pensjonaty, ale przede wszystkim zwiększyła się gwałtownie liczba kuracjuszy odwiedzających Polanicę.
Na przełomie XIX i XX wieku dokonano nowych odwiertów wód mineralnych, pozyskując bardzo wydajne źródła Wielka Pieniawa oraz Goplana.
W 1906 roku otwarto luksusowy obiekt o 130 pokojach i własnym zakładzie przyrodoleczniczym - dzisiejsze sanatorium Wielka Pieniawa.

alt

Na początku I wojny światowej uzdrowisko zamknięto, a dom zdrojowy przemianowano na szpital wojenny, by ponownie w 1915 roku wznowić działalność zdroju.
We wczesnych latach międzywojennych liczba kuracjuszy dochodziła do 10 000. Z ważniejszych inwestycji okresu międzywojennego wymienić należy teatr zdrojowy na 700 miejsc, tor saneczkowy i skocznię narciarską.
Podczas II wojny światowej uzdrowisko pełniło funkcję szpitala dla rannych żołnierzy niemieckich.
Pierwszy powojenny sezon uzdrowiskowy rozpoczął się w 1946 roku. Dodatkowo rozbudowano miejscową rozlewnię wód mineralnych do rozmiarów największej w kraju, zmodernizowano tartak i hutę szkła technicznego.

alt

Lecznicza sława Polanicy - Zdroju zwiększa się znacznie po 1950 roku dzięki nowym metodom leczenia chorób geriatrycznych, wprowadzonym przez dr Józefa Matuszewskiego (mleczko pszczele), a także chirurgii plastycznej zastosowanej po raz pierwszy w Polsce przez dr S. Grodzkiego.

alt

Współcześnie uzdrowisko Polanica – Zdrój to kilka sanatoriów, dwa szpitale uzdrowiskowe, domy profilaktyczno – wypoczynkowe i wiele pensjonatów. Leczy się tu głównie choroby układu pokarmowego i układu krążenia, zwłaszcza serca.

alt

Z atrakcji wymienić należy hutę szkła artystycznego „Barbara”, piękny park uzdrowiskowy z rzeźbami z brązu, park szachowy, nowoczesne centrum kultury czy wspomniane wcześniej sanatorium „Wielka Pieniawa”. Tu także znajduje się zakład butelkowania wody mineralnej „Staropolanka”.
Do Polanicy – Zdroju dotrzeć można samochodem kierując się z Kłodzka w kierunku miejscowości Kudowa – Zdrój, by z obwodnicy zjechać w lewo za znakami do centrum miasta.

alt


Poprawiony ( wtorek, 23 sierpnia 2016 19:53 )